[Pi-Face]::จอมโจรโชแปงที่ LXIX View my profile
Entry นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ CUBIC School
นอนไม่หลับ เลยตื่นมาวา่ดรูปเล่นซักหน่อย
"ที่รัก เย็นนี้กินอะไรเหรอ"
"ข้าวผัดไก่ กับแกงจืดวุ้นเส้นค่ะ"
"แกงจืดเหรอ... งั้นผมช่วยปรุงรสให้เอามั้ย"
"愛してる" (ผมรักคุณนะ)
..
..
..
..
..
..
..
..
..
"Je t'aime aussi " (ฉันก็รักคุณเหมือนกันค่ะ)
น้องไซน์: พ่อคะ แม่คะ หนูยังไม่อยากเป็นเบาหวานแต่เด็กนะคะ
เห็นบางคนบ่นอะไรขมๆ เลยวาดมาเป็นรูปนี้ซะเลย
ไม่ต้องสรุปแล้วล่ะมั้ง 555 
Entry นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ CUBIC School
เป็นช่วงที่ขาดหายไปจากทางฝั่งครูโชในตอน
[CS] SS เพราะครูโชแท้ๆ... นะครับ
ผมเหลือบมองไปทางที่นั่งเบาะซ้ายของผมอีกรอบ
ครูนัดดูท่าจะหลับไปแล้ว
ท่าจะเหนื่อยเต็มที่เลยสินะ
....
..
.
"เหมือนจริงๆ"
ผมลบภาพเธอคนนั้นออกไปจากหัวไม่ได้
เธอ ผม และเด็กผู้หญิงอีกหนึ่งคน
เธอคนที่ผมพบมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนในฝัน
เธอที่เป็นเสมือนนางฟ้าของผม
....
และมีใบหน้าเหมือนกับคนที่นั่งข้างๆ ผมอยู่ตอนนี้
.
..
...
愛し愛されてこの命は眠りで咲いて
aishi airarete kono inochi wa nemuri de saite
ชีวิตที่ได้รักและถูกรักนี้ ได้หลับลงแล้วกลับมาเบ่งบานขึ้น
色褪せない眼差しを胸に舞い散る願い
iroasenai manazashi wo mune ni maiichiru negai
คำอธิฐานที่มุ่งมันและไม่เคยจางหายไปในทรวงอกของฉัน
คือ
あなたに あなたに あなたに
anata ni anata ni anata ni
ただ逢いたい
tada aitai
การได้เจอเธออีกครั้ง
.
..
...
ผมเลี้ยวรถลงจากมอเตอร์เวย์พระราม 2 แล้วมองหาพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
...โอเค เจอแล้ว
งั้นขับตรงไปเรื่อยๆ สินะ
...คาร์ฟูร์สำโรง ...ซอยตรงกันข้าม...
น่าจะใช่ล่ะมั้ง ว่าแต่บ้านหลังไหนเนี่ย
ท่าจะต้องปลุก...
.
..
...
ผมก็ไม่รู้ว่าผมนั่งจ้องมองเธอมานานเท่าไหร่แล้ว
รู้แต่ว่าตอนนี้ผมโน้มตัวจากฝั่งที่นั่งคนขับ
มาหันหน้าประชันกับเธอเพื่อให้มองได้ถนัดขึ้น
ต้องขอบคุณที่ผมออกกำลังกายเป็นประจำ
ทำให้ทรงตัวในท่าแปลกๆ นั้นได้
ไม่เสียสมดุลย์ล้มลงทับตัวเธอไปก่อน
ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้เธอจนรู้สึกได้ถึงไออุ่น
แต่แล้วผมก็สะดุดลงกับอินโทรเพลงใหม่จากเครื่องเสียงของรถผม
จะเกือบเสียหลัก ต้องยื่นแขนไปค้ำประตูรถอีกฝั่งไว้ไม่ให้ล้ม
Just be friends All we gotta do
Just be friends It's time to say goodbye
Just be friends All we gotta do
Just be friends Just be friends...
ภาพเธอคนนั้นกลับมาในหัวผมอีกครั้ง
เธอเป็นเธอคนเดิม
แต่ไม่ใช่เธอคนเดิม
ไม่มีเด็กผู้หญิงคนนั้น
ไม่มีอะไรเหลือนอกจากผมและความว่างเปล่า
ไม่ใช่ทุกครั้งที่มันจะเป็นไปได้
ไม่ใช่ทุกโลกที่เราจะอยู่ด้วยกันได้
ไม่ใช่ทุกชาติที่เราจะเกิดมาคู่กัน
.
..
...
ตัวผม
ตัวเรา
ตอนนี้
ที่นี้
ยังไงเราก็เป็นได้แค่เพื่อนร่วมงานกันสินะ
สรุป
เหมือนยังแก้ระเบิดไม่สมบูรณ์ยังไงก็ไม่รู้
แต่ที่แน่ๆ คือ ครูโชไม่ได้กอดครูนัด แค่ยื่นหน้าเข้าไปใกล้มากๆ เท่านั้นเอง
ปล. ถ้าถามว่าครูโชคิดยังไงกับครูนัดในตอนนี้ คำตอบก็ประมาณว่าชอบแต่ต้องบังคับใจตัวเองไม่ให้คิดอะไรเกินเลยล่ะมั้งครับ
ขอไม่เยอะหรอกปีนี้
แค่ 3 ข้อเอง
วันนี้ไว้เท่านี้ก่อน
ระเบิดเดี๋ยวมาตามแก้ครับ