อาจจะหายตัวไปซักพัก

posted on 16 Nov 2009 19:55 by minamimoto  in ETC

ช่วงนี้เน็ต TOT ครึ่งผีครึ่งคนมาก

SNR มาเกือบๆ 30 แต่เน็ตติดๆ ดับๆ บางช่วงเล่นอะไรไม่ได้เลย

เป็นมาตั้งแต่ช่วง 5 ทุ่มของวันที่ 14 แล้ว (ไหนว่าอายุขึ้น 24 แล้วจะหายซวยไง = w =)

คาดว่าคงเกิดปัญหาภายในระบบของ TOT ซึ่งโทรไปถามเค้าก็อุบไม่ยอมบอก

ทำให้เปิดเวปอะไรไม่ค่อยได้เท่าไหร่

 

ประกอบกับวันพุธหน้า (ที่ 18) นี้จะ ขึ้นไปเขียงใหม่

เพื่อเตรียมไปลอยโคมที่เชียงตุงกับพ่อแม่

กว่าจะกลับมาก็เย็นวันจันทร์ (ที่ 23) นู่น

 

ช่วงนี้จึงอาจจะหายตัวไปซักพักนะครับ

จึงเรียนมาเพื่อทราบ  m(-__-)m

[CS MS] Complexity of Love

posted on 14 Nov 2009 05:46 by minamimoto  in MS

Entry นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ CUBIC School 


 

ควรอ่าน [CS MS] Love is Complex

ให้จบก่อนนะครับ

 


 

ความเดิมตอนที่แล้ว...

 

"แล้ว.....

ต่อจากนี้จะทำยังไงต่อไปคะ

เรื่องครูนัด"

 

 

"เรื่องนั้น...."

ทันใดนั้นก็มีเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นที่ประตู

ดึงความสนใจของทั้งครูอีฟและครูโชให้หันไป....

 

 


 

เจ้าของเสียงหันหลังวิ่งออกไปจากที่ประตูอย่างรวดเร็ว

แต่ผมยาวสลวยนั้น ...ผมจำได้

 

....รู้สึกตัวอีกทีผมก็วิ่งอยู่บนทางเดินหน้าห้องพักครูแล้ว

 

 

 

..

..

 

 

ผมไม่ต้องวิ่งตามไกลนัก

เพราะคนที่ผมวิ่งตามอยู่ไม่วิ่งต่อ
แต่กลับยืนนิ่งอยู่ที่ปลายทางเดินตรงนั้น

 

 

 

..

..

 

 

"ครูนัด...

มาตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วครับ"

 

"เพิ่งมาถึงเมื่อกี้เองค่ะ

แต่..."

 

"แต่?"

 

ครูนัดยกมือขวาของเธอขึ้นมาเป็นคำตอบ

โทรศัพท์มือถือ LG สีดำซึ่งยังส่องแสงบอกว่ากำลังอยู่ในสายอยู่

 

...กับครูอีฟ

 

.

.

..


"ได้ยิน... ตั้งแต่ต้นเลยใช่รึเปล่าครับ"

 

 

"ได้ยิน... ทั้งหมดเลยค่ะ"

 

"งั้น... ผมก็คงไม่มีอะไรต้องอธิบายเพิ่มแล้วสินะครับ"

"มีสิคะ"

 

..

..

..

 

ครูนัดใช้ความเงียบเป็นคำถาม

ซึ่งมันก็ถูก

เพราะเราทั้งสองต่างรู้ดีว่าคำถามนั้นคืออะไร

 

ประโยคที่ผมพูดค้างไว้เมื่อครู่นี้ 

คงต้องตอบไปตรงๆ

 

 

 

"นัดดาวดี แซ่ตั้ง

ผม...นายโชติช่วง ชัชวาล

รู้สึกว่า ....คุณ... เป็นคนพิเศษ"

 

...

 

"ผม.. ยังไม่รู้ว่าสิ่งนี้เรียกว่าความรักได้รึเปล่า

เพราะผมไม่เคยรู้จักว่าความรักจริงๆ มันเป็นยังไง"

 

...

 

"ผม.... ต้องการเวลา

เพราะฉะนั้น...

ตอนนี้...

...เรา

เป็นเพื่อนร่วมงานกันไปก่อนนะครับ"

 

..

..

..

 

ความเงียบกลับมาปกคลุมทางเดินอีกครั้ง

 

1 ชั่วโมง

1 วัน

1 เดือน

หรือหนึ่งปีที่ผ่านไปแล้วนะ

 

1 นาทีกับความเงียบตรงนั้นมันช่างยาวนานเหลือเกิน

ก่อนที่ครูนัดจะพูดออกมาเบาๆ ว่า

"ค่ะ"

 

..

 

"ความสัมพันธ์ของเราเป็นแค่เพื่อนร่วมงานกัน ....แค่นั้น .....ตามนั้นค่ะ"

 

"ครับ"

 

"เพราะฉะนั้นเพื่อนร่วมงานก็สามารถเล่นกับเพื่อนร่วมงาน

สามารถคุยเล่นหยอกล้อกันได้

สามารถนั่งกินอาหารด้วยกันได้ใช่มั้ยคะ"

 

"อ...อ่า ใช่ครับ"

 

"ยิ้มเถอะค่ะ ตามบทแล้วครูโชต้องไฮเปอร์กว่านัดไม่ใช่เหรอคะ"

"ม...ไม่ใช่ซักหน่อยครับ ใครว่าผมไฮเปอร์กัน"

"โอเค งั้นไม่ไฮเปอร์ก็ได้ค่ะ"

"ขอบคุณมากครับ แม่สาวเรียบร้อย"

"ใครว่านัดเรียบร้อยกัน ...เอาเถอะ กลับไปห้องพักครูกันดีกว่าค่ะ
คงมีคนรอฟังข่าวของเราสองคนอยู่"

"อ่าว ครูอีฟไม่ได้ฟังอยู่แล้วเหรอครับ"

"นัดกดสายทิ้งไปตั้งแต่ตอนที่ยกขึ้นมาให้ครูโชดูเสร็จแล้วค่ะ"

"โห ใจร้ายนะครับเนี่ย ระวังกลับไปครูอีฟไม่แบ่งขนมให้กินนะครับ
ได้ข่าวว่ามีทั้งเฮอร์ชีส์ พีนัท คาราเมลนัท
ช็อกโกแลตรูปสนูปปี้ตรา พีนัท
อะไรที่มันมี นัท นัท นัท หลายอย่างเลยครับ"

"ค่ะ ครูโชว์" (เน้นเสียง)

"เดี๋ยวสิครับ ชื่อผมไม่มีเสียง う เป็นว.แหวนการันตร์ท้ายชื่อนะคร้าบ
เดี๋ยวความหมายจะเพี้ยนไป"

"อา... ไม่รู้สิ นัดว่าแบบนี้ออกเสียงง่ายกว่านะคะ"

 

"ตามใจละกันนะครับ คุณเพื่อนร่วมงาน"

"ค่ะ คุณเพื่อนร่วมงาน"

 

..

..

..

 

แล้วเราทั้งสองก็ระเบิดหัวเราะออกมาพร้อมๆ กัน

 

 


 

สรุป

  • เจ้าของเสียงนั้นคือครูนัดที่เพิ่งมาถึง
  • แต่ได้ยินเรื่องทั้งหมดเพราะครูอีฟกดโทรศัพท์ไปหาครูนัดตั้งแต่เริ่มแผน
  • ครูโชบอกครูนัดว่ารู้สึกพิเศษด้วย แต่ยังไม่แน่ใจว่าใช่ความรักรึเปล่า
  • ตอนนี้จึงขอเป็นแค่เพื่อนร่วมงานกันไปก่อน
  • ครูนัดก็ตกลงตามนั้น
  • สรุปหลังจบเหตุการณ์นี้ทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนร่วมงานกันเฉยๆ
  • ไม่มีอะไรเกินเลยไปจากนั้น 

 

แอบปาหมอนนิดๆ

แต่ก็จบเนื้อเรื่องเทอม 1 ของ 1718 แล้วนะครับ

ความรู้สึกของโชหลังจากนี้ก็เหมือนเดิมคือยังชอบครูนัดอยู่
แต่ก็พยายามไม่แสดงออก เพราะไม่อยากคิดเกินเลย
จึงอาจทำให้ดูซึนในบางครั้ง

 

เอาเป็นว่า~
ไว้รอติดตามความคืบหน้าในภาคเทอม 2 ละกันนะครับ

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------  

Preview ในอนาคตอันไกลโพ้น

"จำเป็นด้วยเหรอ ที่คนสองคนรักกัน ชอบพอกัน ต้องลงเอยด้วยการเป็นแฟนกัน
อะไรๆ ในโลกนี้มันไม่ง่ายอย่างที่คุณคิดหรอกนะ"

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

[CS MS] Love is Complex

posted on 12 Nov 2009 04:41 by minamimoto  in MS

Entry นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ CUBIC School 


 

หมายเหตุ: มีการปาดหน้า entry อวยพรวันเกิดครูนัดไป

[CS SS] ไม่ใช่เพราะเป็นวันเกิดหรอกนะ

ใครที่ยังไม่ได้ดูก็แวะเข้าไปดูกันก่อนได้นะครับ

(ถึงเนื้อหาจะไม่ค่อยเกี่ยวกับ entry นี้ก็ตามเถอะ )

 


 

นอนไม่หลับ มานั่งกู้ระเบิดดีกว่า~

 

เป็นตอนต่อจาก

[CS] SS เพราะครูโชแท้ๆ... กับ

[CS MS] Amour

นะครับ

 

(และก็เป็นการเอาเนื้อหาบางส่วนของ

[IS] เพราะY-axis = Amour เป็นเหตุ

มาเรียบเรียงใหม่ให้ตรงตาม plot ที่วางไว้ด้วยครับ)

 

เนื่องจากบทพูดเยอะ จึงขอแบ่งสีดังนี้ครับ

เขียว = บทพูดครูโช
น้ำเงิน = บทพูดครูอีฟ
ม่วง = ความคิดครูอีฟ

 


 

หลังจบคาบเรียนที่ 7 วันจันทร์ที่ 21 กันยายน 2552
สถานที่: ห้องพักครู

 

หลังจากคาบภาษาอังกฤษจบลง
ครูอีฟก็พาร่างของตัวเองเดินกลับห้องพักครู
ด้วยความร่าเริงอย่างปกติ

เมื่อเธอเปิดประตูห้องพักครูเข้าไป
ก็เห็นครูโชนั่งอยู่ที่โต๊ะด้วยอาการเหม่อลอย
บนโต๊ะมีกองชีทวางอยู่สะเปะสะปะไปหมด

 

จากเรื่องในคาบเรียนภาษาอังกฤษเมื่อสักครู่นี้
เมื่อนำไปรวมกับเรื่องที่ครูนัดเคยนำมาปรึกษากับเธอ

อาทิตยาเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเพื่อนร่วมงานของเธอสองคนนี้

แต่เธอยังด่วนสรุปไม่ได้
เธอต้องยืนยันความแน่ใจเสียก่อน
และคนที่จะช่วยเธอยืนยันได้นั้น ก็ไม่ใช่ใคร

...นอกจากเจ้าตัวเสียเอง

 

อาทิตยาอยากเห็นคนไทยรักกันค่ะ

งานนี้ต้องยื่นมือเข้าไปช่วยแล้ว~

 

แต่เดี๋ยวก่อน...
ถ้าผลีผลามไปทางนั้นอาจไม่ยอมปริปากไปได้

...ต้องวางแผน

ครูอีฟนึกแผนการดีๆ ขึ้นได้แล้วก็แอบยิ้มที่มุมปากเล็กๆ

 

 


หลังจบคาบเรียนที่ 8 วันจันทร์ที่ 21 กันยายน 2552
สถานที่: ห้องพักครู

 

ครูอีฟเลือกที่จะรอจนถึงเวลาเลิกเรียนเพื่อให้ครูคนอื่นกลับบ้านไปก่อน

ครูโชน่ะ นั่งเหม่อลอยอยู่อย่างนั้นคงจะไม่ขยับตัวไปไหนง่ายๆ
โอเค งั้นตอนนี้เราก็นั่งตรวจทานข้อสอบ final ก่อนส่งพิมพ์ฆ่าเวลาไปพลางๆ ก่อนแล้วกัน

 

17 นาฬิกา 15 นาที....

ครูกวีเดินออกจากห้องไปเป็นคนสุดท้ายแล้ว...เยี่ยม!!

เริ่มแผนการได้

 

ลิ้นชักใหญ่ที่โต๊ะถูกเปิดออกมา
ถุงพลาสติกที่ใส่ขนมที่ซื้อมาวันก่อนยังอยู่ตรงนั้น

ครูอีฟทำท่าค้นหาในถุงพลาสติกจนเสียงดังกรอบแกรบโดยตั้งใจ
จนครูโชหลุดจากภวังค์ถึงกับหันมาดู

เยส!!

 

"หายไปไหนน้าก็ว่าซื้อมาตั้งเยอะนี่นา"

ครูอีฟโอดครวญเสียงดังทำให้คิ้วของครูโชขมวดขึ้นอีก

 

"หาอะไรอยู่เหรอครับครูอีฟ"

Just as planned!!

ดึงความสนใจมาได้แล้ว

 

"ขนมที่ซื้อมาน่ะค่ะจำได้ว่าใส่ไว้ในถุงนี้ อ๊ะ เจอแล้ว"

ครูอีฟยิ้มจนแก้มปริก่อนจะหันมาโชว์ขนมจำนวนมากในมือเล็กๆของเธอ

 

"ครูโชเอาซักหน่อยมั้ยคะอีฟว่าครูน่าจะชอบ"

 

"เอ่อ ผม..."

 

"มีทั้ง เฮอร์ชีส์ พีนัท คาราเมลนัท
ช็อกโกแลตรูปสนูปปี้ตรา พีนัท
อะไรที่มันมี นัท เอ๊ย ถั่ว หลายอย่างเลยนะคะ
อีฟว่าครูโชต้องชอบแน่ๆ"

 

..

..

..

..

..

"ครูอีฟมีอะไรก็ถามมาตรงๆ เลยก็ได้นะครับ"

 

"เอ๋"

 

"ถึงผมจะพอเดาได้ว่าครูอีฟจะถามอะไรผม
แต่ก็ถามมาเถอะครับ เดี๋ยวผมตอบให้เอง"

 

"อ่าว เล่นง่ายซะงั้น อีฟอุตส่าห์คิดมุกนี้ตั้งนานนะคะเนี่ย
บู่~ ไม่ช่วยกันทำมาหากินเลย"

 

"อ่านะ...

ครับ ตกลงครูอีฟจะถามผมว่า..."

 

.

..

...

"ครูโชชอบครูนัดอยู่ใช่มั้ยคะ"

 

สะดุ้งโหยงแบบนี้แสดงว่าถามตรงจุด

 

"ผม..."

 

ลุ้นค่ะลุ้น

 

"...ผม ยังให้คำตอบที่แน่นอนไม่ได้หรอกครับ"

 

อ่าวเดี๋ยวสิคะแม่ยก sad

 

"ผมบอกได้แค่ว่า.. ผมรู้สึกว่า..
ครูนัดพิเศษกว่าเพื่อนร่วมงานคนๆ อื่น เท่านั้นเอง"

 

"ที่ตอบคลุมเครือแบบนี้เพราะครูโชมีแฟนอยู่แล้วใช่มั้ยคะ"

"ด...เดี๋ยวสิครับ แฟนอะไรกัน"

"อีฟได้ยินมาเหมือนกันบ้างนะคะ
เรื่องผู้หญิงคนที่มารับครูโชตอนงานแฟนซี
เสียดายที่วันนั้นอีฟไม่ได้ไป เลยไม่ได้แอบไปดูมั่ง"

"ฟ้าน่ะเหรอ ...ด...เดี๋ยวสิครับ"

"มีแฟนแล้วยังมาหว่านเสน่ห์ให้ครูนัดอีกนะคะ
แถมยังไปแอบลักหลับครูนัดเค้าอีก"

"เฮ้ย ลักหลับ อะไรกันครับนั่น เดี๋ยววววววว ฟังผมก่อนนน"

"เจ้าชู้แบบนี้ระวังฟ้าลงโทษนะคะ
ระวังซักวันจะได้สามีเป็นผู้ชาย"

"อันนั้นน่ะผมเคยมีแล้ว แต่ฟังผมก่อนสิครับครูอีฟ"

 

.

.

..

..

...

"เดี๋ยวนะคะ ตะกี้ครูโชว่ายังไงนะ อะไร ผมเคยมีแล้ว"

 

"เอ่อ เรื่องมีแฟนเป็นผู้ชาย"

"ตายแล้ว ตกลงครูโชเป็นเกย์เหรอคะเนี่ย ถึงได้ไม่ยอมรับรักครูนัด"

"ไม่ได้เป็นครับ.... เดี๋ยวคร้าบบบบ ฟังผมก่อนสิ เรื่องมันยาวครับ"

"โอเคค่ะ ฟังค่ะฟัง...."

 

ครูโชใช้เวลานานพอสมควรในการสาธยายประวัติของครูโชกับผู้ชายคนนี้
ชื่อว่าเดียร์..... เอ่อ แน่ใจนะคะ ว่าไม่ใช่แค่เพื่อนคนสำคัญ
ทำไมตาครูโชมันเป็นประกายอย่างนั้นตอนพูดถึงคุณคนนั้นล่ะค้าาาา
อย่างนี้บ้านอีฟเรียกเกย์ อย่างมากก็เสือไบค่ะ
แต่โอเค เค้าแต่งงานแล้วหนีหายหัวไป ทิ้งครูโชกับเพื่อนอีกคนหนึ่ง
ซึ่งก็คือฟ้า คนที่ทุกคนในโรงเรียนเราอนุมานว่าเป็นแฟนครูโช
แต่ที่จริงไม่ใช่ เพราะเธอเป็นเลสเบี้ยน และเป็นผู้อุปการคุณให้ที่พักพิงกับครูโช

เอ่อ....

 

"..เดี๋ยวค่ะ เดี๋ยว อีฟประมวลผลไม่ทัน"

 

"อ่า ขอโทษครับ สงสัยผมจะเล่าเรื่องยาวไปหน่อย
ผมไม่ค่อยได้พูดเรื่องนี้กับใครน่ะครับ
ต้องขอบคุณครูอีฟจริงๆ ที่ยอมมารับฟังเรื่องของผม"

 

อนึ่งอีฟไม่ได้คิดเหมือนกันค่ะ ว่าจะมาฟังนิยายรักซ้อนซ่อนเงื่อนแบบละครหลังข่าวอะไรแบบนี้

แถมนี่ยังไ่ม่จบอีกด้วยนะคะ ยังมีภาคครูนัดต่ออีก

 

"อ่าค่ะ งั้นภาคครูนัดอีฟขอสรุปสั้นๆ ได้ใจความละกัน

ตกลงครูโชรู้สึกกับครูนัดเกินเพื่อนร่วมงานใช่มั้ยคะ"

 

..

..

..

".....ครับ"

 

"แต่?"

 

"แต่ผมพยายามจะคิดกับเธอเป็นแค่เพื่อนร่วมงานเท่านั้นครับ"

 

"เพราะ?"

 

"เพราะผมยังไม่แน่ใจในอะไรหลายๆ เรื่องครับ"

 

..

..

"ถามต่อคงไม่ได้ความ
งั้นถามเรื่องวันนั้นบ้าง ตกลงครูโชลวนลามครูนัดจริงรึเปล่าคะ"

"เฮ้ย ลวนลามอะไรครับ"

"ครูนัดเล่าให้ฟังค่ะว่ามีคนไปเห็นครูโชกอดครูนัดในรถ"

"หา?"

 

.

..

...

..

...

"อ๋อ คงเป็นวันนั้น ที่ผมไปส่งครูนัดที่บ้าน...."

 

"ตามที่ได้ยินมาเหมือนจะใช่นะคะ"

 

"ผมไม่ได้ทำอะไรครูนัดเลยนะครับ
นอกจากยื่นหน้าเข้าไปมองครูนัดตอนนั่งหลับในรถเท่านั้นเองครับ"

 

..

..

..

"อ๋อ คงจะเป็นคนข้างนอกมองเข้ามาแล้วเห็นผมโน้มตัวไปหาครูนัดล่ะมั้งครับ
คงต้องโทษมุมกล้องล่ะมั้งครับ ฮะๆ"

 

"อึมม..... โอเคค่ะ อีฟเชื่อ"

 

"ขอบคุณมากครับ"

 

"แล้ว.....

ต่อจากนี้จะทำยังไงต่อไปคะ

เรื่องครูนัด"

 

 

"เรื่องนั้น...."

ทันใดนั้นก็มีเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นที่ประตู

ดึงความสนใจของทั้งครูอีฟและครูโชให้หันไป....

 

 

 

TBC ครับ

 


 

สรุป

  • ครูอีฟปะติดปะต่อเรื่องราวของครูนัดกับครูโชจนเกิดความอยากรู้
  • จึงวางแผนล่อถามครูโช
  • ครูโชพอดูออกจึงบอกให้ครูอีฟถามมาตรงๆ เลย
  • ครูอีฟจึงถามว่าครูโชชอบครูนัดอยู่รึเปล่า
  • ครูโชบอกว่ายังให้คำตอบไม่ได้ บอกได้แค่ว่ารู้สึกพิเศษกว่าคนอื่นเท่านั้นเอง
  • ครูอีฟซัดถามต่อจนครูโชหลุดปากเรื่องเคยมีแฟนเป็นผู้ชายออกมา
  • ครูโชจึงต้องเล่าเรื่องราวในอดีตของครูโชให้ครูอีฟฟัง ใจความว่า
    • ครูโชเคยมีแฟนเป็นผู้ชายจริง
    • แต่ยังนอร์มอลนะ
    • คนที่ชื่อฟ้าที่ทุกคนนึกว่าเป็นแฟนครูโช ที่จริงเป็นเลส
  • ครูอีฟขอเบรคและเปลี่ยนไปถามเรื่องคดีครูโชกอดครูนัดแทน
  • ครูโชจึงอธิบายไปว่าเป็นแค่มุมกล้อง ที่จริงแค่นั่งมองดูครูนัดตอนหลับเฉยๆ
  • (ที่จริงถ้านับเรื่องกอดก็มี กอดจริงๆ นะ แต่วันนั้นไม่มีใครเห็น)
  • ครูอีฟถามว่าครูโชจะเอายังไงต่อไป แต่ก่อนจะได้ตอบก็มีเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นที่ประตู
  • ตัดจบ

 

โปรดติดตามต่อต่อไปนะครับ

ขอยืมตัวครูอีฟมาใช้ซะคุ้มเลย 555
ไม่แน่ใจว่าบทบางที่จะเกินคาแรคเตอร์ครูอีฟไปบ้างรึเปล่า
รบกวนผปค.เช็คด้วยนะครับ