Sine Cosine Tangent !!

Entry นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ CUBIC School

:: WARNING :: Very long entry ahead

เนื้อหาไม่ยาว แต่ต้องคิดเยอะเหมือนกันนะครับ Tag นี้

แก้ๆ ทำไปทำมายาว (บานปลาย) โคตรๆ เลยครับ Tag นี้

จะว่าไปนี่เป็นตัวอย่างที่ไม่ค่อยดีของการทำ Tag นี้เท่าไหร่นะ
คิดว่าจริงๆ แล้วผอ. คงไม่ได้กะให้มันยาวขนาดนี้หรอกครับ

(หรือว่ากะ? )

ถ้าคิดตามแนวเกมจีบสาว
Tag นี้มันก็คือการเลือก Route ดีๆ นี่เอง
ถ้าเลือกไม่ดีทำแบบขอส่งไปที อาจเจอ Bad End ได้ง่ายๆ

หรือถ้าเลือกแล้วไม่สานต่อ
มีเตอร์ความสัมพันธ์ไม่กระดิก
ตอนจบก็เก็บ CG ไม่ครบอยู่ดี

เอาล่ะ งั้นลุยกันซักตั้งนึงกันเถอะ!

/หลับหูหลับตาจิ้มเลือกนักเรียน

แล้วแต่โชคชะตาจะพาไป

(ไม่ใช่ละ )

ตอนเลือกนักเรียนต้องมานั่งเปิดอ่าน DB
เหมือนตอนทำ DB3,4,5 เลยแฮะ (ได้ข่าวว่ายังไม่เสร็จ ดองจนราขึ้นแล้ว)
แต่จะง่ายกว่าตรงที่ไม่ต้องเลือกจิ้มทุกคนก็ได้
เลือกแต่คนที่เตะตาเราก็พอ

ซัก (ไม่) พักก็ได้มา 3 ชีวิตครับ สาน ภัทร แมน

ชักจะพล่ามยาวละ

ไปเริ่มกันเลยดีกว่าครับ

[TAG-2] โกลดิล็อคกับลูกหมีสามตัว
คุณครูกับนักเรียนสามคน

เกริ่นนำ

ตามปกติแล้ว คุณครูจะมีบทบาทแค่การสอนหนังสือในห้องเรียน

ยากที่จะมีโอกาสสร้างปฏิสัมพันธ์หรือเป็นที่ปรึกษาให้กับนักเรียนนอกห้องเรียนได้

ดังนั้นทางโรงเรียนจึงจัดกิจกรรมเล็ก ๆ ที่ช่วยปลดล็อกกำแพงระหว่างครูกับนักเรียน

โดยการเริ่มจากจุดเล็ก ๆ ก่อน นั่นคือรายบุคคล

*** เหตุการณ์นี้ เป็น MS ครับ ***

สิ่งที่จะให้ทำคือ

ให้ครูเลือกนักเรียน 3 คน ที่มีคุณลักษณะดังนี้

คนที่ 1 - เด็กดี ไม่มีปัญหา ในสายตาคุณ(ครู)

----> สาน

คนที่ 2 - เด็กมีปัญหา ในสายตาคุณ(ครู) (ไม่จำเป็นต้องเลวต้องดื้อ อาการซึมเศร้าก็ดูมีปัญหาในสายตาคุณได้)

----> ภัทร

คนที่ 3 - เด็กที่"คล้ายตัวเอง" (เหมือนกระจกส่องอดีต)

----> แมน

* เลือกได้ทุกคน ทุกชั้นปี ไม่จำกัดว่าต้องเป็นเด็กที่ตัวเองสอนหรือไม่

** ขอให้เลือกคนที่ 3 ก่อน แล้วจึงเลือกคนที่ 1 กับ 2 ให้ไม่ซ้ำกับคนที่ 3

ต่อไปขอให้ครูตอบคำถามดังนี้ (และบางข้อคือการกระทำ ก็ขอให้ตอบตามที่ทำไป)

1. รู้สึกว่าเลือกนักเรียนยากไหม

----> ยาก (โคตรๆ เลย) ครับ โดยเฉพาะนักเรียนคนที่ 2
แบบว่านักเรียนคิวบิคน่ารักไปหมดทุกคน หาเด็กมีปัญหาไม่ค่อยมี
กว่าจะได้เจ้าภัทรมานี่ต้องไปฉุดกระชากลากถูมาจากห้อง chat เลยทีเดียว
เลยโดนของแรงเข้าไปเลย

ส่วนคนที่ 3 ก็ยากเหมือนกัน
การจะหาใครซักคนคนที่คล้ายกับตัวเองในจำนวนตัวเลือกที่จำนวนจำกัด
ก็คล้ายกับการสอยดาวเอารางวัลนะ
เพราะจำนวนดาวมันก็มีแค่ที่มีอยู่ในกล่อง (โรงเรียน)
แล้วก็ใช่ว่าของรางวัลจะมีที่เราอยากได้ (คนที่เหมือนกับเรา) จริงๆ

แต่ก็ยังดีที่ของผมมีให้สอยมาได้อยู่

2. มีตัวสำรองในใจบ้างไหม (ถ้าไม่มีไม่ต้องตอบ ขอชื่อตัวสำรองไม่เกินหัวข้อละ 2 คน)

- เด็กดี ----> ต้นไม้

- เด็กมีปัญหา ----> สาน สุน

- เด็กที่คล้ายตัวเอง ----> ธี

อยากบอกว่าใน 3 คนที่เลือกไปที่จริงตอนแรกผม Fix ไว้คนนึงคือสาน
เพราะเคยวาง plot กับไว้กับตัวละครนี้มาก่อนแล้ว (แต่ยังไม่ได้เขียน)
เลยจับมาใส่ slot ของเด็กดีกับเด็กมีปัญหาได้ทั้งคู่
แต่ดูๆ แล้วเรื่องเป็นคนคนเงียบๆ กับซุ่มซ่าม ก็ไม่ใช่ปัญหาเท่าไหร่
เลยจับใส่เป็นเด็กดีไปดีกว่า พอมี plot ให้เล่นทางนี้อยู่ด้วย

ต้นไม้เลยโดยเบียดตกโพยไปโดยปริยาย
แอบเสียดายเจ้าหนูรูบิคนิดๆ เหมือนกัน

คนที่สองนี้เลือกไว้หลายคน
แต่นึกให้เป็นเด็กมีปัญหาไม่ค่อยออกเลย
ตอนแรกว่าจะเล่นเรื่องม่วงๆ กับสุน
แต่เขียนไปได้นิดเดียวก็เลิก
การเป็นเกย์มันไม่ใช่เรื่องเสียหาย มันไม่ใช่ความผิดปกติ
สุดท้ายเลยกลายเป็นภัทร (ที่โดนฉุดมา) อย่างที่ว่าไว้ในข้อบนครับ

ส่วนธีนี่ตอนแรกจะเลือกเพราะมีความเหมือนกัน
ในเรื่องความสูง เป็นคน Active แล้วก็ได้เรื่องเลขเรื่องภาษา
แต่ก็โดนอีกตัวเลือกแซงเข้าวินไป
เคสนี้คือแมน ซึ่งได้ในเรื่องการเป็นเพลย์บอย
ที่สามารถเอาไปเชื่อมต่อกับเรื่อง "อื่น" ของครูโชได้
ประมาณว่าธีจะเหมือนทางลักษณะทางกายภาพ
ส่วนแมนจะเหมือนทางด้านประวัติ และสภาพแวดล้อม
เจ้าโย่งเลยโดนผลักมาอยุ่เป็นตัวสำรองไป

แต่ก็ยังเข้าหาธีได้ทางสาน
ยังคงมีลู่ทางอยู่นะ (หัวเราะ)

3. ตอนนี้ทางโรงเรียนจะให้คุณไปสัมภาษณ์นักเรียนทั้งสามคน ไม่ต้องห่วงว่ามันจะเป็นการไม่เหมาะสม เพราะนี่เป็นการทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจากทางโรงเรียน ไม่ใช่เหตุผลส่วนตัวของครู หากนักเรียนคนไหนถามก็ตอบตามนี้ได้เลย (ว่าทางโรงเรียนสุ่มชื่อแล้วมอบหมายมา)

รู้สึกยังไงที่จะต้องไปสัมภาษณ์นักเรียนแบบนี้

----> รู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมจู่ๆ ทางโรงเรียนถึงให้ทำแบบนี้
แต่ก็คงเหมือนกิจกรรมต่างๆ ที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นล่ะมั้ง
มันต้องมีความหมายอะไรซ่อนอยู่เป็นแน่แท้
ฮะๆ แต่คิดไปก็เท่านั้น เอาเป็นว่าแค่เราเชื่อใจท่านผู้ยิ่งใหญ่ของเรา
สุดท้ายผลมันต้องออกมาดีแน่นอน

4. เอาล่ะ คิดว่าจะไปหาใครก่อนตามลำดับ (ตอบเป็น 1 2 3)  

- เด็กดี ----> 1

- เด็กมีปัญหา ----> 2

- เด็กที่คล้ายตัวเอง ----> 3

แล้วเหตุผลล่ะ ?

----> เรียงตามเกรดวิชาเลข ...ฮะๆ ไม่ใช่ๆ
เรียงตามเวลาที่คิดว่าจะต้องใช้ในการพูดคุยด้วยต่างหาก
เรื่องที่จะคุยกับสานไม่ต้องเสียเวลาเปิดใจคิดว่าคงใช้เวลาพูดคุยไม่นาน
ส่วนภัทรนี่ต้องใช้เวลาหว่านล้อมคงต้องให้เวลาเยอะหน่อย
แล้วก็แมนดูท่าจะมีเรื่องคุยเยอะ เลยเก็บไว้ท้ายสุดเลย

ต่อไปเราจะพูดถึงเด็กแต่ละคนล่ะ ตอบมาโดยที่ไม่ต้องสนว่าคุณจะไปหาใครก่อนนะ

5. สำหรับเด็กดีคนนั้น

5.1 คุณจะเข้าหาด้วยวิธีการไหน

----> เดินเข้าไปหาดุ่มๆ ที่ห้องสมุดเลย
ตามเรื่องที่เคยวางไว้โชกับสานจะเคยทักทายกันมาก่อนแล้ว
จากเหตุการณ์ก่อนหน้าคือ (spoil ยังไม่ได้เขียนเป็น entry)
เดินอ่านหนังสือจนชนกับโชที่เดินถือกองชีทมา
แล้วก็เสียหลักตกบันไดไป แต่โชก็กระโดดไปเอาตัวรองไว้ทัน
เลยเข้าไปทักตรงๆ ได้

5.2 เป้าหมายของการสัมภาษณ์เด็กดีคือ ต้องการรู้เป้าหมายในชีวิตของเขา

คุณจะถามอย่างไร (ระบุแค่ประโยคหรือเล่าสถานการณ์มาด้วยก็ได้)

----> เดินเข้าไปคุยเกี่ยวกับหนังสือที่สานกำลังอ่านอยู่ก่อน
จากนั้นก็อธิบายสถานการณ์ว่ากำลังทำแบบสอบถามอยู่
แล้วจึงเริ่มถามดื้อๆ เลย

- สาน คิดว่าเป้าหมายในชีวิตของสานคือะไร

ตรงนี้จะรอให้สานอึ้งกับคำถามซักพัก (เป็นใครเจอคำถามแบบนั้นไปก็อึ้ง)
แล้วค่อยหัวเราะแล้วเปลี่ยนคำถามเป็นอนาคตที่ใกล้ตัวเข้ามาหน่อย

- ฮะๆ โทษที พอดีคำถามในแบบสอบถามมันมาเป็นแบบนั้นน่ะ
เอาเป็นว่าครูใช้สิทธิเปลี่ยนคำถามละกันนะ
พอดีครูเห็นสานชอบอ่านหนังสือต่างประเทศ
เลยอยากถามว่าหลังจากเรียนจบม.6 ที่นี่แล้วคิดจะไปต่อนอกมั้ย

หลังจากนั้นก็จะคุยต่อเรื่องมหาลัยแล้วก็สาขาวิชาที่เรียน
แล้วเปลี่ยนไปคุยเรื่องเรื่อยเปื่อยจนเหมาะสมกับเวลาแล้วค่อยบอกลา

5.3 คำตอบของเด็กคนนั้นคือ (อันนี้ขอให้ถาม ผปค. ตัวละครนั้น แล้วถึงค่อยตอบตรงนี้ ถ้ายังไม่ได้ก็ขอให้เว้นไว้ก่อน)

----> ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก (สานเค้ายังไม่ได้ตอบกลับมาครับ)

5.4 ท่าทีของเด็กคนนั้นเวลาตอบเป็นอย่างไร (หมายเหตุเดียวกับ 5.3)

----> ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก (สานเค้ายังไม่ได้ตอบกลับมาครับ)

6. สำหรับเด็กมีปัญหาคนนั้น

6.1 คุณจะเข้าหาด้วยวิธีการไหน

----> เดินเข้าไปหาดุ่มๆ ตอนพักเที่ยงเลย
(ก็ผมเข้าหาคนเป็นอยู่วิธีเดียวนี่ = w =)

6.2 เป้าหมายของการสัมภาษณ์เด็กมีปัญหาคือ ต้องการให้เขาเปิดใจบอกปัญหาของเขา

คุณจะทำอย่างไร (ระบุแค่ประโยคหรือเล่าสถานการณ์มาด้วยก็ได้)

----> พยายามหว่านล้อมด้วยวีธีการต่างๆ นาๆ อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมตามบทสัมภาษณ์ข้างล่างเลยครับ

6.3 คุณจะทำให้เขาเปิดใจได้หรือไม่ (อันนี้ขอให้ถาม ผปค. ตัวละครนั้น แล้วถึงค่อยตอบตรงนี้ ถ้ายังไม่ได้ก็ขอให้เว้นไว้ก่อน)

----> ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมข้างล่างนะครับ

6.4 ถ้าได้ก็ลองเล่าสถานการณ์ช่วงที่เขาเปิด ถ้าไม่ได้ก็ลองบอกว่าตอนนั้นเป็นยังไง (หมายเหตุเดียวกับ 6.3)

----> อันนี้คงต้องอ่านดูเอานะครับ ตามบทสัมภาษณ์ด้านล่างเลยครับ

****** เริ่มเทปบันทึกเหตุการณ์ ******

พักเที่ยง วันที่ XX เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552

ผมลากภัทรออกมาคุยกัน 2 ต่อ 2 ที่สวน

รายนั้นดูหน้าตื่นพอสมควร

..
...โอเค ผมผิดเอง

จู่ๆ โดนครูเลขเข้ามาฉุดตัวออกมาคุย เป็นใครก็ต้องตื่น
แต่ช่างมันก่อนปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้น

"ภัทราวุฐ ที่ครูเรียกเธอออกมาวันนี้
ไม่ใช่เพราะว่าครูจะบอกว่าเธอได้คะแนนสอบ midterm เลข
ต่ำที่สุดในชั้นหรอกนะ แต่ว่า...."

ผมยื่นกระดาษข้อสอบในมือให้คนที่อยู่ข้างหน้าดู

"ทำไม..."

"แหะๆ ก็ผมทำไม่ได้นิครับ"

"ไม่ใช่..

ทำไม.....

ทำไมเธอถึงเขียนเมตริกซ์มา 8 ด้าน!!!!"

"....."

"มุก น่ะ มุก" *อะแฮ่ม*

"ในห้องเรียนเธอก็เหมือนจะเรียนรู้เรื่องนี่นา
ทำไมกลายมาเป็นว่าทำไม่ได้เลย"

"....

ครูอยากรู้จริงๆ เหรอครับ"

"อยากรู้สิ"

"ก็ผม..

ไม่ชอบเรียนนี่นา"

*ฉึก*

50 damage

นี่มันเด็กขี้เกียจนี่หว่า

ปัญหาโลกแตกเลยนะนั่น

"ถ้าไม่ชอบเรียนแล้วภัทรชอบอะไรเหรอครับ"

"อะไรที่ไม่ใช่เลขครับ"

*ฉึก*

100 damage

Double Kill

เฮ้ย คราวนี้เจาะจงเลขด้วย

Bad End อยู่รำไร

"....."

"ทำใจชอบเลขนี่ ก็ยากนะครับ"

"นั่นแหละ ปัญหาล่ะ
ครูชอบเลขมาแต่เด็ก
เลยไม่เข้าใจ process การคิดของคนที่ไม่ชอบเลข
ว่าทำไมถึงไม่ชอบ

ถ้าแบบพวกเกมปัญหาเชาว์นี้ภัทรเล่นได้รึเปล่า"

"ถ้าไม่ยากเกินไปนะครับ?
สมองผมหยุดที่เด็กประถมเองนะครับ" *หัวเราะ*

..

..

"ลองเปลี่ยนคำถามดูดีกว่า

ช่วงนี้มีใครที่สนใจเป็นพิเศษรึเปล่า"

"....เห

เปลี่ยนเรื่องซะงั้นเลย

...

ก็มี.... รุ่นน้อง.. บางคน....นะครับ"

"ถ้าแบบครูเสนอเปิดคอร์สติวพิเศษ สำหรับเอาไปสอนรุ่นน้อง
จะสนใจมั้ย จะได้หาเรื่องเข้าถึงรุ่นน้องไปด้วยเลย"

"เรื่องนี้..."

"คงไม่ล่ะครับ

ไม่ไฝ่เรียน แค่เรียนพอผ่านก็พอ เรื่องติวให้คนอื่นนี่ตัดออกไปได้เลย"

ไม่ได้ผล

เปลี่ยนแนวรบ

"งั้น...

ถ้าเป็นหลังเรียนจบล่ะ
หลังเรียนจบภัทรคิดว่าจะไปทำอะไรต่อ"

"คงทำงานด้าน CG ล่ะมั้งครับ
3D Animation อะไรทำนองนั้น"

"....
ลองแบบนี้"

"ภัทรหลับตาลงนะ แล้วใช้จินตนาการ...."

"...ถึงอนาคต"

"ตอนนี้ภัทรกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพ์ กำลังขึ้นรูป 3D อยู่

ในหน้าจอโมเดลที่กำลังขึ้นรูปมีรูปร่างเบียวไป ไม่เหมือนตามแบบที่อยากได้

หันไปที่แผงปรับค่าด้านข้าง

แต่มันต้องใส่ค่าเป็นมุมอะไรซักอย่างที่ไม่เข้าใจ

ค่าความยาว องศาอะไรไม่เห็นรู้เรื่องเลย

ยิ่งทำยิ่งปรับยิ่งเหลว

สุดท้ายก็ต้องไปนั่งลากเส้นจุดเองด้วยมือ

งานจะต้องเสร็จส่งพรุ่งนี้แล้ว

แต่ภัทรก็ยังต้องมานั่งลากเส้น ลากจุดด้วยมือ

ลากเส้น ลากจุด

ลากเส้น ลากจุด

ไปเรื่อยๆ"

"ผมคงเปลี่ยนไปเปิดเกมเล่นตั้งแต่ประโยคที่ 5 แล้วครับ"

"แล้วในขณะนั้นภัทรก็คิดขึ้นมาว่าน่าจะตั้งใจเรียนเลขตั้งแต่เด็ก"

...

...

= w =

"เล่นบทซึนซักหน่อยก็ดีนะ
แบบหลังจากครูสะกดจิตแล้วก็ตอบกลับมาเสียงแข็งว่า ไม่
แต่ข้างในใจเริ่มโอนเอียงแล้วนิดๆ อะไรทำนองนั้น"

"กร๊ากก

ฮ่าๆๆๆ

อืม.... ถ้าแบบนั้น.. ซักหน่อยก็ได้นะครับ"

=_____=*

"สายไปหน่อยมั้ยประโยคนั้น"

เพิ่งมาเห็นทีหลัง: ประโยคตกคำว่า ลาก ไป ที่จริงต้อง "จับล่ามโซ่ลากเข้าห้องติว"

..

...

ภัทรชะงักไปเล็กน้อยกับสีหน้ามาคุของครูโช

"ครูว่าอย่างนี้ดีกว่า
ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป 1 เดือน
เธอต้องมาติวกับครูหลังเลิกเรียน"

"ห...หา"

"จันทร พุธ ศุกร์ก็พอ

ต้องให้ครูเอาเชือกมามัดด้วยมั้ย"

"ด...เดี๋ยวสิครับ"

じ - - - - - - - - - (-_-メ)

สายตาพิฆาตมาร

...

...

....

"ฮะๆ ก็ได้ครับ

ยอมครับ ยอม

ไม่ต้องจ้องกันขนาดนั้นก็ได้"

เยส

"จะเอาเพื่อนมาด้วยก็ได้นะ

เดี๋ยวอยู่กันสองต่อสองจะมีคนเก็บไปจิ๊นอีก"

"อึมม.....

ใครก็ได้เหรอครับ

....

เอาเป็นขนุนละกันครับ"

"ขนุนงั้นเหรอ ....โอเค งั้นตามนี้ แล้วเจอกันนะ"

"คร้าบ"

******จบเทปบันทึกเหตุการณ์ ******

(Comment ผปค.: เหนื่อยพะยะค่ะ
เจ้าภัทร (คิปป) ซัดมาแต่ละคำตอบ หาวิธีตอบกลับยากจริงๆ
แถมสุดท้ายต้องไปใช้ไม้แข็งอีกตะหาก
ยังไม่นับว่าเปิดใจได้ล่ะมั้ง คงต้องมีภาคต่ออีก)

7. สำหรับเด็กที่คล้ายตัวเองคนนั้น

ความจริงแล้วนี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องส่งรายงานให้กับทางโรงเรียน

แต่เราให้คุณเลือกไว้เพื่อที่จะได้เป็น "กุญแจ" ในการเข้าหาเด็กที่คล้ายกับตัวเอง

ข้อนี้เป็นรางวัลให้กับคุณครับ คุณสามารถสร้างสายสัมพันธ์พิเศษได้แล้ว

(โดยที่คุณไม่จำเป็นต้องบอกว่าเขาเหมือนคุณ แต่จะบอกก็ได้เช่นกันขึ้นอยู่กับคุณ)

7.1 อยากทราบว่า คุณจะใช้โอกาสนี้ในการทำอย่างไรบ้างครับ

----> พยายามทำความรู้จักกับนักเรียนคนนั้นให้มากขึ้นล่ะมั้งครับ
อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมด้านล่างได้เลยครับ

7.2 แล้วนักเรียนคนนั้น มีท่าทีตอบรับคุณอย่างไรบ้าง

(อันนี้ขอให้ถาม ผปค. ตัวละครนั้น แล้วถึงค่อยตอบตรงนี้ ถ้ายังไม่ได้ก็ขอให้เว้นไว้ก่อน)

----> ตอนแรกก็ปกติดีอยู่หรอก
แต่เหมือนผมจะพูดอะไรไปให้เค้าสะดุดใจซักอย่าง
ตอนนี้เหมือนเค้าจะติดลบผมไปซะแล้ว
อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมในบทสนทนาด้านล่างครับ

7.3 คิดจะทำอะไรในอนาคตอีกหรือไม่ อย่างไร

----> พยายามเทค absolute ให้กลับมาเป็นบวกสิครับ
ไม่อยากปล่อยให้มันคาราคาซังไว้หรอก
....ว่าแต่ทำยังไงดีล่ะ

****** เริ่มเทปบันทึกเหตุการณ์ ******

หลังเลิกเรียนวันที่ YY เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552

ครูและนักเรียนส่วนใหญ่กลับบ้านกันไปหมดแล้ว
มีแต่ผมกับครูอีก 2-3 คนเท่านั้นที่เหลืออยู่ในห้องพักครู

ผมนั่งพลิกกระดาษแบบสอบถามบนโต๊ะไปมา

ถึงผมจะเขียนชื่อของเด็กนักเรียนคนสุดท้ายที่ผมจะไปสัมภาษณ์ลงไปแล้ว
แต่ผมยังหาโอกาสไปคุยกับเค้าไม่ได้เลย

ทำไมกันนะ

กลัวอะไรกัน

ปกติเวลาเข้าหาคนทั่วไปเราก็เดินดุ่มๆ เข้าไปหาเป็นปกติได้เลยนิ

แต่กับนายคนนี้....

ไม่รู้ทำไมถึงไม่กล้าเรียกจากกลุ่มเพื่อนเค้าออกมาคุย
ทั้งๆ ที่ในห้องก็เรียกตอบได้เป็นปกติ

ยิ่งช่วงหลัง midterm มานี้ยิ่งเรียกบ่อยขึ้นด้วย
คะแนนเลขหมอนั่นห่วยสุดๆ ไปเลย
ถึงจะไม่สุดในห้องก็เหอะนะ

แต่ว่า...

นอกห้องเรียน
เวลามองหมอนั่น

สายตาแบบนั้น....

..

...

..

ทำให้นึกถึงสภาพตัวเราในสมัยนั้นยังไงก็ไม่รู้

เห็นความรักเป็นเรื่องสนุก
เป็นของเล่นแก้เหงาไปวันๆ

จนสุดท้าย.....

...เฮ้
นั่นใช่นายคนนั้นรึเปล่าเนี่ย
นึกถึงก็โผล่มาพอดีเลย

นั่งอยู่ตรงศาลากลางสวน

อยู่คนเดียวซะด้วย

เดินไปหาแป๊บเดียวเอง
จะได้ทำแบบสอบถามนี้ให้เสร็จๆ ไปเสียที

..

..

เอายังไงดี

ทำให้เหมือนเกมหน่อย XD

...

....

.....

ผมลุกจากโต๊ะแล้วเดินออกจากห้องไปยังสวนในทันที

เมื่อเดินใกล้เข้าไปผมสังเกตุเห็นว่านายคนนั้นเพิ่งวางหูโทรศัพท์ไป

...

..

สีหน้าดูไม่ค่อยร่าเริงแฮะ

เข้าไปตอนนี้จะดีมั้ย

แอบ reuse ภาพเดิมหน่อย

..

..

เอาว่ะ

ไหนๆ ก็เมาถึงนี่แล้ว

"เฮ้~~~

สงกราาาาาาานต์

พอมีเวลาว่างซักหน่อยมั้ย"

!?

"ครับ?

อ๋อ สวัสดีครับครูโช

ไม่ต้องเต็มยศขนาดนั้นก็ได้
เรียกแมนก็พอครับ"

"แมนช่วยครูทำแบบสอบถามหน่อยได้มั้ย

ผอ.เค้ามอบหมายงานให้ครูทุกคนมาทำแบบสอบถามกับนักเรียนน่ะ
ของครูยังไม่เสร็จซักที สงกรานต์ช่วยครูทำหน่อยได้รึเปล่า

ไม่ติดธุระอะไรอยู่ใช่มั้ย"

"ไม่ครับ เพิ่งเสร็จ ธุระ ไปเมื่อตะกี้ก่อนครูเดินมานี่เอง"

"โอเค ดีๆ งั้นเริ่มกันเลยนะ
ครูจะถามคำถามให้นักเรียน.....เธอ ตอบนะ

แสดงความคิดเห็นได้เต็มที่เลย"

"ครับ"

"โอเค ข้อแรก คิดยังไงกับความรักในวัยเรียน"

..

..

"ไม่ใช่เรื่องเสียหายครับ"

ตอบสั้นแฮะ

..

..

"โอเค ข้อต่อไป คิดว่าความรักเป็นอุปสรรคในการเรียนหรือไม่"

"ไม่เป็นครับ..."

ตอบสั้นๆ อีกละ

แล้วยิ้มมุมปากนั่นมันอะไรก๊านนนนน

"ต้อง แบ่งเวลา ให้เป็นครับ"

"จะพูดว่าสับราง ก็ไม่เป็นไรนะ
ศัพท์นั้นครูก็รู้จัก ฮ่าๆ

อึมม ข้อต่อไป คิดยังไงกับการที่นักเรียนสมัยนี้หลายคนพัฒนาจากความเป็นเพื่อนเป็นไปมากกว่านั้น"

"ธรรมดาของโลกครับมีมาหลายยุคหลายสมัย
ครูบอกว่านักเรียนสมัยนี้ ผมว่ามันแปลกนะครับ
รุ่นครูตอนเป็นนักเรียนก็น่าจะมีนี่ครับ"

"ก็มีอยู่นะ ฮะๆ โทษที คำถามครูมันแปลกไปหน่อย"

โอเค ผมผิดเอง

หัวผมคิดได้แต่เรื่องพรรณนี้

"ต่อละกัน ข้อสุดท้ายแล้ว
คิดว่าคนที่คบกับใครหลายๆ คนพร้อมกัน จะพบกับรักแท้ได้หรือไม่"

.

..

...

"โอกาสเป็นไปได้มีนี่ครับ"

"รักแท้ไม่มีสำหรับคนหลายใจอย่างพวกเราหรอก.."

 หมายเหตุ เป็นเสียงใครบางคนในหัวของครุโช ที่จู่ๆ แว๊บขึ้นมาในขณะนั้น

..

...

.....

"มีโอกาสเป็นไปได้... อย่างงั้นเหรอ

..

อึมม.. โอเค ครบหมดแล้ว

ขอบคุณมากนายแมน"

"ไม่เป็นไรครับ เป็นแบบสอบถามที่แปลกดีนะครับ"

"ฮะๆ ทางโรงเรียนเค้าจัดมาให้แบบนี้น่ะ"

ไม่นับตรงที่ให้มาเขียนคำถามกับบทสัมภาษณ์เองนะ

.

..

...

....

"นี่...

รู้มั้ยที่ครูเลือกมาถามเธอสำหรับครสุดท้ายนี้
เพราะว่าเมื่อก่อน... ครูก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน
ในโทรศัพท์มีเบอร์ผู้หญิงเยอะจนจำไม่ได้เลยล่ะ"

!!

"ครูก็พูดอะไรมากไม่ได้หรอกนะ
แต่ถ้าเธอโตขึ้นจะรู้อะไรหลายๆ อย่างเอง"

!

"ครูก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอ...
สุดท้ายแล้วการเดินตามทางสายนี้ของเธอจะไปจบที่ตรงไหน"

"ครูครับ..."

ผมไม่ใช่ตัวแทนครูนะครับ

ผมไม่ใช่ตัวแทนครูนะครับ

ผมไม่ใช่ตัวแทนครูนะครับ 

..

..

.

"ถูกของเธอ

มีอะไรหลายๆ อย่าง ระหว่างเธอกับครูที่ต่างกันอยู่เยอะ
แต่ความสงสัยของครูมันก็ห้ามกันไม่ได้หรอกนะ"

"......"

"ประวัติศาสตร์ไม่ได้มีไว้ซ้ำรอย

...แต่

โอกาสเป็นไปได้มันก็ ...มี"

******(ตัด)จบเทปบันทึกเหตุการณ์ ******

(Comment ผปค.: ตอนสัมภาษณ์คุณแม่แมน
อยากเอาหัวโขก MSN ให้มันพังรู้แล้วรู้รอดไปเลย
หลุดๆ ดับๆ ซะจนแทนคุยกันไม่ได้
แต่ก็เสร็จลุล่วงไปจนได้ด้วยดี
หุๆ ระเบิดลูกใหญ่เลยงานนี้) 

ลบห้าสิบแต้ม

สรุป

• สาน
  • ครูโชเดินเข้าไปหาสานที่ห้องสมุด
  • พูดคุยกันตามปกติ
  • สอบถามเรื่องอนาคตของสาน
• ภัทร
  • ครูดักจับภัทรออกมาจากโต๊ะกินข้าวตอนพักกลางวัน (ภัทรกินข้าวเสร็จแล้ว)
  • พูดคุยกันเรื่องการเรียนของภัทร โดยเฉพาะเรื่องผลสอบ midterm วิชาเลขที่เพิ่งผ่านไป
  • ครูโชพยายามซักถามเรื่องการเรียนและเกลี้ยกล่อมภัทรให้สนใจมากขึ้น
  • ลองจนหลายวิธี จนฟิวส์ขาดจับกดมัดเชือก จนรู้สึกว่าใช้ไม้อ่อนไม่ไหว
  • เลย บังคับ จัดคอร์สติวพิเศษให้ภัทร และบอกว่าชวนเพื่อนมาด้วยได้
  • ภัทรเลือกขนุนมาเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรม (ได้ข่าวว่ารายนั้นคะแนนเลขก็สูงพอสมควรนี่นา)
• แมน
  • โชไม่ค่อยกล้าเข้าไปคุยกับแมนด้วยเหตุผลบางอย่าง
  • แต่พอเห็นโอกาสตอนแมนอยู่คนเดียวตอนเลิกเรียนก็เข้าไปหาเพื่อถามคำุถามทำ Tag ให้เสร็จ
  • คำถามที่ถามเป็นแนวเกี่ยวกับเรื่องรักในวัยเรียน
  • แมนตอบแต่ละคำถามไม่ค่อยยาว แต่ก็ยิ้มมั่นๆ ตามสไตล์แมนเค้า
  • จนกระทั่งจบแบบสอบถามแล้ว โชถึงบอกเหตุผลว่าทำไมถึงเลือกแมนเป็นหนึ่งในนักเรียนที่ถาม
  • เหมือนว่าคำพูดนั้นไปสะดุดอะไรซักอย่างเข้า
  • ทำให้ตอนนี้แมนติดลบกับครูโชไป
  • แล้วเนื้อเรื่องก็โดนตัดจบ ^^

ยาวโคตรๆ จะมีใครอ่านจบมั้ยเนี่ย

ทำซะนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เลย Tag นี้

ที่จริงก็สัมภาษณ์ภัทรกับแมนไว้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วละนะ
แต่ว่าช่วงสองสามวันก่อนติดธุระอย่างอื่นอยู่
เลยมาเรียบเรียงต่อให้เสร็จไม่ได้
เพิ่งจะมาพอมีเวลาก็วันนี้นี่แหละครับ

ฮะๆ ระเบิดลงซะแล้วไอ้ลูกเลวเอ๋ย

โปรดติดตามชมตอนต่อไปได้ ณ Event งานแฟนซี ครับ

ปล. รบกวน ผปค.ภัทรกับแมน เช็คบทสนทนาลูกๆ ตัวเองด้วยนะครับ

ปล.2 ของแถมจากห้อง chat ในวันที่สัมภาษณ์ภัทรครับ

"ภัทรหลับตาลงนะ แล้วใช้จินตนาการ...." 

....

ไม่ต้องจินตนาการถึงอนาคตหรอก
ขอแค่ปัจจุบันตอนนี้ก็พอ....

(IS นะครับ โชมันไม่เล่นมุกอย่างนั้นจริงหรอก) 

edit: แก้ไขเพิ่มประโยคที่ตกไปจากบทสัมภาษณ์ตามที่คุณแม่แมนทักมาครับ

"....ในโทรศัพท์มีเบอร์ผู้หญิงเยอะจนจำไม่ได้เลยล่ะ"

ตอนช่วงก่อนไปสะดุดอะไรซักอย่างของแมนเข้า
เป็นประโยคสำคัญที่ส่งผลต่อคำตอบของแมน

แหะๆ ก๊อบประโยคมาไม่หมด
พอดี MSN มันติดๆ ดับๆ chatlog เลยอ่านแล้วมึนๆ นิดนึงน่ะครับ